Blog

19 september 2021

Dank je wel…

September, de vakantie is voorbij. De scholen zijn weer begonnen, mensen gaan weer aan het werk. Al dan niet thuis of misschien weer voorzichtig aan gedeeltelijk op kantoor. De afgelopen maanden zijn voor mij persoonlijk voorbij gevlogen. Verschillende emoties die elkaar opvolgden, uitersten van elkaar zijn, zodat je eigenlijk niet meer weet wat je nu werkelijk moet of mag voelen. 

Het verlies van een dierbare tegelijk met de koop van een nieuw huis. Vreemd, onwerkelijk, verschrikkelijk zwaar, gevolgd door gematigd blijdschap. Het verdriet dragen we nog iedere dag, ieder moment met ons mee. We denken aan de mooie herinneringen, zijn dankbaar voor de grappige momenten maar missen haar nog heel erg. We gaan nu verder en maken nieuwe herinneringen. 

Iedereen gaat op een eigen manier met verlies en verdriet om. We hebben er geen handleiding bij gekregen, er zijn ook geen regels hoe dit precies moet. Gelukkig maar, het zou toch gek zijn als je dan niet aan die regels kunt voldoen? Het is niet erg als je het even niet meer weet. Het klinkt zo makkelijk, je moet het een plekje geven. Waar dan precies?

Waar ik wel zeker van ben, is dat de tijd voorbij vliegt. Je wordt geleefd, voor je het weet is de dag of week alweer voorbij. Langer stilstaan bij het moment waarin je jezelf bevindt, bewust zijn van wat je op dat moment doet, misschien zelfs een beetje genietend. Dankbaar ben ik voor de mooie momenten die we hebben gekend en nu nog steeds kennen.

Kijkend naar de toekomst, nieuwe doelen, nieuwe verwachtingen geeft blijdschap en hoop. Dankbaar voor de mooie gesprekken, we nemen je mee in gedachten en houden je zo dichtbij ons. Stilstaan bij wat we hebben, genieten van alle kleine dingen. Zodat we kunnen uitkijken naar wat er komen gaat.

Het leven gaat door, de vakantie is voorbij, we gaan weer aan het werk. 

Geen categorie
Over Famui Tha-in

Deel jouw mening

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *